Evveli rahmet, ortası mağfiret, sonu da cehennemden kurtuluş ayı olan on bir ayın sultanı Ramazan’a eriştik elhamdülillah. Kadim İslam medeniyetimiz Ramazan’a özel bir mana yükler. Sahurlar, oruçlar, iftarlar, teravihler, ramazan eğlenceleri, ikramlar…Küçük yaşlarda çocuklarımıza bu güzel manevi iklimi yaşatmak, kalplerinde iz bırakmak, sevginin, paylaşmanın, dayanışmanın, merhametin, sabrın, şükrün faziletlerini anlatmak ne güzeldir…

Maalesef çağımız sevgisiz, merhametsiz, bencil bir insan yetiştirmeye çok uygun. İyilik namına ne varsa düşman olan, her türlü sapkınlığın, kötülüğün öne çıkarıldığı bu modern çağın İslam’a ne kadar da ihtiyacı var. İslam sevgi dinidir. Elbette tek kanatlı kuş uçmaz, kötülüklerle de mücadele dinidir. Mücadele bile, hırs, kin ve nefretle değil sevgi iledir. Düşmanlık edeni kazanmak üzerinedir. Rahmet Peygamberi Taif’te kendisine taş atanlara merhamet etmiş, “Onlar bilmiyorlar, Allah’ım sen onları affet, onların içinden iyi insanlar çıkar” diye dua etmiştir.

Dedem rahmetli, “İyiliğe iyilik her kişinin, iyiliğe kötülük şer kişinin, kötülüğe iyilik de er kişinin karı” derdi. Alemlere rahmet Hz. Muhammed kendisini öldürmeye gelenden Hz. Ömer çıkardı. Adaletin timsali Hz. Ömer oldu. Üzerine atını süren Süraka, ayakları kuma gömülen atının üzerinden inip, tövbe etti, İslam’a geldi…

Allah’ın sevgilisi, Habibullah “Siz İslam’ı Allah için sevmek Allah için buğz etmekten başka bir şey mi sanıyorsunuz” demişti. Sevginin Allah için olması, hiçbir karşılık beklemeden olmasıdır. Bu kaide Medeniyetimizin temel kodlarından biridir. Zira “Birbirinizi sevmedikçe iman etmiş olmazsınız” denmiştir. Yaratılanı sevmek Yaradan’dan ötürü ne zarif bir duygudur.

Yunusumuz çağlar ötesinden seslenir: “Adımız miskindir bizim, düşmanımız kindir bizim, biz kimseye kin tutmayız, kamu âlem birdir bize…”

Huzur İslam’dadır, İslam barıştır, Hakka teslimiyettir, çıkarsız sevgidir. Kalbinden kötülüğü çıkaramayan, sürekli bir iç huzursuzluğu içindedir. İşte bu noktada Ramazan ayı bir fırsattır. Bir aylık bir nefis eğitimidir. İçinden gelen arzulara set vurmak, kötü duygulara karşı engel olmak, güzel bir ahlaka sahip olmak için; her nefis terbiyeye muhtaçtır.

Hasbi, sevginin gücüne inanan insanlar ile bir arada bulunmak bile insana huzur verir. Sevgisiz çorak gönüllerde sıkıntı kaynağıdır. Ne mutlu yolu sevgiye çıkanlara…

Muhabbetle…